Mooie review voor een VW Up! Cool! Leuk bakkie…

24 november 2016 om 16:02 in Nieuws Volkswagen Nieuws

Wij ontvingen dit mooi geschreven stuk van een klant van ons. Ze is uiterst tevreden met haar nieuwe VW Up!


Uiterst tevreden…

Misschien ken je het wel. Je loopt een kledingzaak binnen. Je nadert het eerste kledingrek. Uit het niets duikt ineens een verkoopster op. Of ze je misschien mag adviseren? Zulke winkels mijd ik meestal of ik wimpel de hulp vriendelijk maar beslist af. Door ervaring wijzer geworden. Ik weet wat ik wil en wens me niet te laten beïnvloeden. Ik ben altijd zo de winkel weer uit. Als ik me laat verleiden door al die praatjes, dan sta ik voordat ik het weet buiten met iets wat ik helemaal niet zocht en eigenlijk helemaal niet wil. Ik draag het dan niet of nauwelijks en het hangt in de kast als lokaas voor de motten.

Dan heb je ook nog vertegenwoordigers. Enige tijd geleden belde er één voor een afspraak. Hoe ik het ook probeerde, ik kwam niet zomaar van hem af. Toen wist ik het… hij mocht wel langskomen, maar ik had geen bevoegdheid een beslissing te nemen en mijn baas had het te druk. Het werkte! Hij vond het jammer. Volgens hem klonk ik alleraardigst en hij had me graag ontmoet. Nou, ik hem niet. Maar soms is het niet anders en moet je er aan geloven… In een wolk van aftershave gehuld, enteren ze mijn werkkamer. Ik houd mijn adem in. Daar zit ik dan mooi mee opgescheept. Alsof je die dag speciaal voor hen gekomen bent en verder niets anders te doen hebt. Natuurlijk hebben zij een heel bijzonder product. Zij zijn er als eerste mee op de markt gekomen. Het is ongeëvenaard handig, zeker op een school, en de prijs-kwaliteitverhouding is niet slecht, toch?! Ze lijken wel verbaal incontinent. En als ze dan eindelijk uitgepraat zijn en het pand verlaten, zet ik eerst de ramen open. Even de aftershavewalm laten ontsnappen en meteen koffie halen. Daar snak ik op zo’n moment naar.

Cool! Leuk bakkie…

En dan zijn er ook nog autoverkopers. Strak in het pak, kleurige das, manchetknopen, duur merkhorloge, zegelring (het ergste dat een man in mijn ogen kan dragen), glimmende schoenen en een wufte kuif. Mannen met protserige verkooppraatjes. Later blijkt dan dat het veel geschreeuw, maar weinig wol was. En wat als er dan eentje in elke zin je naam noemt met mevrouw ervoor? Dan voel je je bijna 80 en niet echt serieus genomen. Het is wat jaren geleden, maar ik weet nog dat ik me in stilte afvroeg wanneer het ophield. Nou ja, hij was vast netjes opgevoed. Dat ben ik ook, maar je weet het, alles waar ‘te’ voor staat…

Wat een verademing was het toen ik een kleine twee weken terug om een andere auto ging bij het autobedrijf waar mijn VW Fox in onderhoud was. De contactpersoon was qua uiterlijk om door een ringetje te halen, een vlotte vent, maar zonder kapsones. Gelukkig maar. Hij luisterde naar mij als klant. Praatte niet voor zijn beurt en ook niet door mij heen. Hij adviseerde me slechts op de punten waarover ik nog niet nagedacht had en beantwoordde de vragen die ik had. Ik vraag me af of hij nog wel weet hoe ik heet. Ik herinner me in elk geval niet dat hij me mevrouw heeft genoemd. Toen ik mijn nieuwe bolide op kwam halen, kreeg ik van hem de nodige instructies bij alle knoppen, lampjes en hendels. Daarna vroeg hij of er nog zaken waren die ik nogmaals uitgelegd of toegelicht wilde hebben. Hij had meester bij ons op school kunnen zijn… 😉 Thuis het instructieboekje even doorgelezen en ik denk dat ik er wel mee uit de voeten kan. Hij regelde alles perfect en in korte tijd zonder al dat geneuzel. Is hij gewoon zo of voelde hij aan dat ik niet zat te wachten op gladde praatjes? Ik vermoed het eerste. Ik moet de transactie binnenkort beoordelen via TNS NIPO. Niet alleen de verkoper, maar ook het product mag er zijn! De reacties op Facebook waren als volgt: Cool! Leuk bakkie. Stoer. Flitsend. Eigenwijs. Sportief. Nou, dat is ‘ie zeker, deze VW Up! Ik kwam met twee vogels als huisdieren nooit in mijn uppie thuis, maar nu dus wél! En ja, uiterst tevreden!